خشت یکم

وبلاگی برای معماری، هنر

مکان- رویکرد اثباتی

١-٣-   رویکرد اثباتی:

برخورد اثبات گرایان و علم گرایان با مفهوم مکان ماهیتی علی و کمیتی دارد. ایشان در تلاش اند تا مکان را با تجزیه به عوامل سازنده ی آن مورد تجزیه و تحلیل علمی قرار دهند و از نتیجه ی این بررسی ها قانونی کلی در مورد آن صادر کنند.

در نظر اثبات گرایان و تجربه گرایان مفاهیم و اموری که به وسیله ی اصول علمی قابل اثبات نباشند فاقد ارزش علمی بوده و قابل ارزش گذاری و استناد نخواهند بود.

همان گونه  که اشاره شد آن ها در تلاش برای بررسی علمی مکان، سعی بر تجزیه مکان به یکسری ویژگی ها دارند که با اصول تجربی و علمی قابل اندازه گیری و بیان باشد و بتوان در همه جا از این اصول کلی بهره گرفت.

در این رویکرد ارزش اشیا در قابلیت اندازه گیری و قابل مشاهده بودن آن ها است و فرایند طراحی مبتنی بر اصول عقلایی و تیوری ها است (پرتوی، 190:87).

از دیگر ویژگی های این نوع نگرش استقلال از تاثیرپذیری از مشاهده ی شخصی محقق و افراد در مورد پدیده ی تحت بررسی است.

برخلاف نگرش پدیدارشناسانه احساس و تجربه ی شخصی نقشی در رویکرد اثباتی ندارد، و حتی باید از آن پرهیز شود.

تکیه بر تیوری ها و نظریه های علمی در شناخت مکان و بررسی تجربی/عددی[1] از شاخص های رویکرد اثباتی به مکان و مفهوم آن است.

کالبد، جهت، اندازه، موقعیت و... از این دست در تعاریف اثباتی مکان می باشند. تعاریفی که در فیزیک، ریاضیات، هندسه وجود دارد می تواند مثال هایی از بیان اثباتی مکان باشد.



18- Empirical

  
نویسنده : کامیاب رحیم ; ساعت ۱۱:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۸/۱٥
تگ ها :