خشت یکم

وبلاگی برای معماری، هنر

شهر شناور راه حلی برای آینده



چند وقت پیش اجلاس کپنهاک برگذار شد که به علت اوضاع داخلی کشورمون خیلی انعکاس خوبی در ایران نداشت. این اجلاس نتیجه کار گروه های مختلفی بود اون موقع ذهن منو در گیر مسائل مربوط به معماری کرد و شروع به جستجو کردم و با یه کار جالب برخورد کردم که البته در مقیاس شهر بود و منو به خودش جذب کرد.


 

در آینده ای نه چندان دور با گرم شدن زمین سطح آب اقیانوس ها نیز بالا خواهد آمد. دو توده یخ غیر شناور یهنی قطب شمال و جنوب به ذوب شدن خود ادامه می دهند. در گذشته تصور می شد با ذوب این توده ها ارتفاع آب تغییری نخواهد کرد و برای آن این مثال را می آوردند که مگر وقتی یخ در لیوان آب شما ذوب شود آب از آن سرریز میکند؟!

اما به تجربه و هم به صورت علمی ثابت شد که با ذوب شدن توده یخ قطبی بر ارتفاع بر افزوده خواهد شد زیرا آنها در لیوان آب ما شناور نیستند!

میزان این تغییر در حدود1متر به ازای هر درجه افزایش دما خواهد بود. و با احتساب همین یک متر می توان پیش بینی کرد 80% جزایر مرجانی اقیانوس ها، 17.5%بنگلادش،6%هلند،1%مصر و ... به زیر آب خواهد رفت.

البته این گرم شدن تاثیرات دیگری هم دارد مثلا شهرهایی که در شمال کانادا و در نواحی سرد سیر بنا شده اند در ارتفاعی قرار گرفته اندکه در فصل بهار- که لارو پشه به پشه تبدیل می شود-پشه ها نتوتنند در آن ارتفاع به علت سرما زندگی کنند. بهتر است بدانید این پشه ها با جمعیت میلیاردی خود،خون یک گوزن کانادایی رو در کمتر از 2 ساعت می مکند و موجب مرگ گوزن نگون بخت می شن.

آتش سوزی ها در جنگل شهر های حاشیه جنگل رو به خطر می اندازند و...

به هر حال اگه یه درجه براتون مسخرست باید بدونید حداقل پنجاه میلیون نفر با همین یک درجه افزایش خانه های خودشون رو از دست می دهند تبدیل به حادثه دیدگان سوانح طبیعی میشن و برای تامین حداقل هایی برای زندگیشون 9 درصد تولید ناخالص ملی کل دنیا مورد نیازه

اما یک سوال: آیا دنیا فقط 1 درجه گرم می شود؟

به هر حال این درگیری ذهنی پیشینه خوبی برای معرفی یک اثر از معماری گم نام ولی بسیار خلاق و آینده نگر به نام وینسنت کالبوت است.

در حالی که امارات متحده عربی با صرف میلیارها دلار با پروژه جزیره نخل خود به خاک های سرزمینی خود می افزاید و هلند نیز با صرف هزینه ی بالا سدی برای حفاظت خود بناکرده است. پروژه لیلیپد زاویه دید جدیدی به ما معرفی می کند. حدود یک قرن پیش ژول ورن کاپتان نمو را آفرید. در دیدگاه آن روز ژول ورن ناتیلوس فقط یک زیر دریایی نبود بلکه شهری در زیر آب بود، و امروز شهر شناور با مفهومی علمی به خود گرفته و شاید منطقی ترین برخورد با آینده این کره نه چندان خاکی باشد.

این شهر یه دوزیست واقعی است، نیمی آبزی و نیمی شهر زمینی که قادر به جای دادن  50000 ساکن در خود است.

ساختار این مجموعه شامل سه برجستگی است که به ترتیب به کار فروشگاه ها و سرگرمی اختصاص یافته اند، و روی آن سه برجستگی با فضای سبز و سپش مسکن پوشیده شده است.

سازه شناور این اکوپلیس(شهری که خود پایدار است و توان برآورده کردن نیازهای خود را دارد) از لیلیپدهای بزرگ جنوب آمازون که به لیلیپدهای ویکتوریا رجیا مشهورند گاقتباس شده و ٢۵٠ برابر بزرگتر شده است.

پوسته دو لایه این سازه از فیبر پلی استر ساخته شده که با لایه ای از دی اکسید تیتانیوم پوشانده شده است. این پوسته به اشعه ماورابنفش عکس العمل نشان می دهد و آلودگی هوارا کاهش می دهد.

00

09

10

11

11




 

برای دیدن عکس های بیشتر و کسب اطلاعات بهتر به سایت طراح مراجعه کنید.

.ببخشید به خاطر عکس ها بالاخره یه جا پیدا کردم که هنوز درش رو تخته نکرده بودن.

  
نویسنده : خشت یکم ; ساعت ٢:٠٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٢/۱٧