سلام. حامد ازمنم خواست که بیوگرافی خودمو بزارم سایت...

بهزاد زندی هستم متولد جمعه، ماه مهر، سال شصت.

سکوت رو خیلی دوست دارم خصوصاً سکوت ِ موسیقی رو.آدم شلوغی نیستم و دوست هم ندارم خلوت کسی رو به هم بزنم و اکثراً خلوتمو هم با کسی دوست ندارم قسمت کنم.آدم مغروری نبودم و نیستم .موسیقی رو به صورت جدی گوش می دم. مخصوصاً از نوع سنتی و کلاسیکش- جدی گوش دادن خودش مثنوی صد من کاغذه -  اکثر مواقعم در حال گوش دادن به موسیقی هستم حتی زمانی که هیچ وسیله ای برای پخش موسیقی نداشته باشم از صدای استادآواز ایران گرفته تا صدای بلبل شرق. از صدای خداگونِ  بوچلی تا کارراس و بسم الله خان. از سیتار شانکار تا سه تار علیزاده. از موسیقی سامبای مکزیک تا والس های مسحور کننده برامس و کورال بتهوون.

تا جایی که یادم می آد از دوران دبیرستان  هفت – هشت نفری بودیم که می خواستیم معماری بخونیم اما آخر سر قرعه فال به نام من افتاد. هر روز که میگذره  معماری می شه تنها سرمایه معنوی من که همه زندگیم تحت الشعاع اونه.  طوری که خیلی وقتها سرزنش میشم که همه زندگیت حتی خورو خوابتم شده معماری. اما چاره ای نیست. همیشه سعی کردم شاگردی بزرگ استادها رو داشته باشم واسه همینم هست که توی دانشگاه همه طرحامو با یه استاد گذروندم و هیچ وقتم از این کار پشیمون نیستم و کلی هم خوشحالم. ماکت ساختنم مثل حامد خوب نیست.ولی نرم افزارهای معماری رو اگه بخوام یاد بگیرم سعی می کنم جامع و کامل یاد بگیرم و دوست دارم هر چی بلدمو به بقیه هم یاد بدم با کمال میل و بدون هیچ منتی. به جرات می تونم بگم Autocad به صورت بسیار حرفه ای بلدم و کار می کنم و تدریسش می کنم.وقت آزاد داشته باشم یا می نویسم یا فیلم می بینم از فیلم های گروه الف گرفته تا فیلم های سینمای تارکوفسکی و تارانتینو و لینچ.

سلام

یه دوستی به اسم زهره ازم خواسته بود که منم مثل حامد آخوندی بیوگرافی خودمو بنویسم. منم به درخواست ایشون نوشتم:

الهام هستم.
متولد 22 امین روز آبان ماه 1365 هستم.
اهل زنجان و بزرگ شده زنجان!
عاشق نقاشی و کتاب خوندن و فیلم دیدن و پیاده روی هستم.البته یه مدتیه که اونطوری که دوست دارم نمی تونم نقاشی کنم و ازش فاصله گرفتم!بچه ها و بازی کردن باهاشون رو شدیدا دوست دارم و اگه ناراحت باشم تنها چیزی که دیدنش بهم آرامش میده یه بچه ناز و تپولیه!رنگای مورد علاقم آبی و قرمزه و از بعضی از تنالیته های رنگ بنفش واقعا متنفرم!
تقریباَ هر نوع موسیقی رو گوش میدم البته بنا به شرایط روحیم، ولی موسیقی سنتی رو ترجیح میدم و دست آخرم بعضی اوقات سکوت رو اختیار می کنم.
تا اونجایی که می دونم مغرور و بداخلاق و از خودراضی نیستم فقط یه کم حساسم!باقیشم باید دوستان بگن!
مثل همه بروبچ معماری، عاشق معماریم و به خاطر پولش یا کلاسش انتخابش نکردم! هنوز که تو اول راه معماری کردنم و خیلی باید تلاش کنم. اسکیسم خیلی خوب نیست ولی راندو کردنم بد نیست، ماکت می سازم ولی نه مثل حامد حرفه ای. از نظر نرم افزارها هم خیلیاشون رو تا حدی که لازمه بلدم و نه بیشتر، فقط اتوکد رو به طور کامل و حرفه ای می تونم کار کنم!
دیگه نمیدونم چی باید بگم ......

به نام یگانه دادار آسمان و زمین

به عنوان اولین مطلب این وبلاگ میخوام شما بازدید کننده گرامی رو با خودم آشنا کنم.

من حامد آخوندی متولد 1364 هستم. متولد شهرستان ازنا (لرستان) و بزرگ شده تهران.

دبستان رو تو مدرسه آزادگان (شهرک لویزان 3) ،دوره راهنمایی رو تو مدرسه رسالت(چیذر)، دبیرستان رو تو شهید مدنی(دزاشیب)، پیش دانشگاهی رو تو مدرسه امام جعفر صادق(پاسداران)،کاردانی تو شهید چمران اهواز(شاخه شمالی دزفول) و کارشناسی رو تو دانشگاه زنجان خوندم.

از لحاظ فیزیکی 179 سانتی متر قد و 93 کیلو وزن دارم که بهم میگه یه کمی تپلم که البته اگه این پروژه تموم بشه یه حالی به این اوضاع میدم. سکوت رو بیشتر از موسیقی دوست دارم ولی بعضی اوقاتم بدون وقفه موسیقی گوش می کنم!

تا اونجایی که یادم می یاد آدم پر صرو صدایی نبودم و نیستم. بد اخلاق نیستم ولی نمیدونم خوش اخلاق هستم یا نه، تکلیف خودمم مشخص نکردم که می خوام مغرور باشم یا فروتن!ولی دوستام بیشتر غرور رو در من دیدند.

از لحاظ سیاسی هم یک عنصر بیطرفم که به همه عقیده ها احترام می ذاره.

مهم ترین چیزی که تو زندگیم بهش رسیدم معماریه، و به عنوان مهم ترین داراییم سعی می کنم در نگهداری و بهبودش کوشا باشم.

من معماری رو در دوره کاردانی دانشگاه دزفول شروع کردم و حالا که دارم براتون این مطلب رو می نویسم در حال کار روی پروژه پایانی دورره کارشناسی ناپیوسته دانشگاه زنجان هستم و البته امیدوار به ادامه راه در دوره کارشناسی ارشد.

ماکت خوب می سازم و هر نرم افزاری رو تا اون اندازه که کارم رو جلو ببره یاد گرفتم. و دارم سعی می کنم به زبان معماری و روند طراحی هم مسلط بشم.

تفریحم اگه وقت کنم فیلم نگاه کردنه، از فیلم های گروه سنی الف گرفته تا فیلم های خفن دیوید لینچ و سینمای فرهیخته.

این مطلب رو از اول وبلاگ آوردم که ببینید هی نگید کجا نظر بدم!!!